Het is altijd spannend om naar het Kennedy Center te gaan voor controle. Alma praat vrolijk over de ‘teddybeer’ in een van de meetapparaten waar ze in moet kijken en ze gaat er positief heen.
Een dag van tevoren zoeken we de symbolen van de oogkaart weer op. We nemen ze door, zodat we zeker weten dat ze de namen van alle symbolen kent.
 
Alma is helemaal klaar voor wat voor haar de normaalste zaak van de wereld is. ‘Wat gaan we nu doen’, klinkt het herhaaldelijk, iedere keer dat er in haar ogen wordt geschenen, als ze naar de oogkaart heeft gekeken of als ze in een apparaat heeft gekeken. Het is duidelijk dat ze de procedure kent en ze geeft pit aan de controle met haar onverwachte opmerkingen en nieuwsgierige vingertjes, die iedereen laten glimlachen.
 

Twee stappen vooruit, één achteruit

De afgelopen jaren is het een waar feest geweest om naar deze controles te gaan, omdat ze ons keer op keer positief verraste als het om de ontwikkeling van haar gezichtsvermogen ging. Dit keer was er echter een kleine teleurstelling. Haar slechte oog werd gemeten op 50%… Toen ze op de oogkaart moest kijken, waren er een paar uitschieters die wezen op 66% zicht. Dat leek heel goed… Voorlopig…
 
We waren ons ervan bewust dat het risico bestond dat het trainen van het slechte oog ten koste kon gaan van het gezonde oog, want het gevaar bestaat dat het gezonde oog niet genoeg wordt gestimuleerd als je dat afdekt met een oogpleister. Dat lijkt helaas het geval te zijn bij Alma. Omdat we nog maar 6 weken geleden een spoedcontrole hadden gehad waarbij alles er goed uit leek te zien, waren we niet helemaal voorbereid op het resultaat van vandaag. Haar gezonde oog, waarmee ze 100% zou moeten kunnen zien, werd gemeten op maar 66%… OEI! 🙁
 
We verminderen de pleistertraining wat, zodat Alma langer de tijd heeft om beide ogen tegelijk te gebruiken. Over 3-4 maanden moeten we terugkomen voor een extra controle om te zien of met de veranderde training het gezichtsvermogen in het gezonde oog verbetert.
 
Ze is nog maar net 3 jaar, dus we zijn optimistisch dat ze haar gezonde oog kan versterken – en of dat ten koste gaat van iets van het gezichtsvermogen van haar slechte oog, moet de tijd uitwijzen.

Maar we gingen weg met een nieuw ‘recept’ voor een nieuwe bril. En dat was hard nodig. Het leven van een bril op de neus van een 2-jarige is behoorlijk zwaar. 🙂